Wandelen met je hond in de herfst:
6 gevaren om op te letten.
De herfst is misschien wel een van de fijnste seizoenen om met je hond naar buiten te gaan. Geen bloedhete wandelingen meer, het bos verandert van kleur en ineens kun je weer kilometers maken zonder eerst de temperatuur van het asfalt te controleren.
Maar tussen al die herfstbladeren liggen ook dingen waar je als hondeneigenaar beter niet achteloos langs kunt wandelen. Eikels, paddenstoelen en kastanjes verschijnen weer op de grond en ook druiven zijn in deze periode volop aanwezig. Voor honden die buiten graag alles aan een uitgebreide smaaktest onderwerpen, is het dus extra opletten.
En geloof ons: de ene hond is de andere niet.
River is wat dat betreft onze brave Hendrik, die eet buiten gelukkig niet zomaar iets op. Charlie en Lewis? Zoetekauwen. Aardbeien zijn bijvoorbeeld absoluut goedgekeurd. En Skyler behoort tot categorie drie: gevonden op de grond = potentieel eetbaar. Takjes en eikels hebben daarbij zijn bijzondere interesse.
Dat maakt de herfst voor iedere hond weer een ander spelletje.
Welke gevaren zijn er voor honden in de herfst?
Tijdens een herfstwandeling zijn vooral eikels, druiven, paddenstoelen, paardenkastanjes en dingen die een verstopping kunnen veroorzaken belangrijk om in de gaten te houden. Daarnaast zijn grasaren aan het einde van de zomer nog niet direct verdwenen en worden de dagen steeds korter.
Niet alles wat je hond buiten vindt is giftig, maar sommige dingen kunnen wel degelijk een vergiftiging, maag-darmklachten of verstopping veroorzaken.
Dit zijn zes dingen waar wij in de herfst extra op letten, helemaal nu we nog met drie puberende pups te dealen hebben.
1. Eikels: niet zo onschuldig als ze eruitzien
Zodra de eerste eikels vallen, begint voor sommige hondeneigenaren het jaarlijkse spelletje: "Laat los" - "Los" - "LOS!"
Eikels en andere delen van de eik bevatten tannines, ook wel looistoffen genoemd. Het eten ervan kan bij honden onder andere maag-darmklachten veroorzaken. Vooral groene, onrijpe eikels bevatten relatief veel tannines.
Daarnaast kan het inslikken van een hele eikel problemen veroorzaken doordat deze vast kan komen te zitten in het maag-darmkanaal. Dat risico is uiteraard groter bij kleinere honden.
Voor Skyler is dit dus ongeveer het seizoen waarin iedere wandeling verandert in preventief eikelmanagement. Hij is gefixeerd op alles wat kraakt, rolt of eruitziet alsof het misschien in zijn mond past.
Dat het hem onlangs ook lukte om door een bij in zijn lip gestoken te worden, zal voor niemand die hem kent als een grote verrassing komen.
Mijn hond heeft een eikel gegeten. Wat moet ik doen?
Heeft je hond één of meerdere eikels ingeslikt, weet je niet hoeveel hij heeft gegeten of krijgt hij klachten zoals braken, diarree, buikpijn of sloomheid? Neem dan contact op met je dierenarts voor advies.
Probeer je hond bij een mogelijke vergiftiging nooit zelf te laten braken met bijvoorbeeld zout. Volg altijd het advies van een dierenarts.
2. Druiven en rozijnen kunnen giftig zijn voor honden
Deze vinden we misschien nog wel het verraderlijkst. Druiven zien er tenslotte totaal niet gevaarlijk uit. Ze zijn klein, zoet en gezond voor mensen. Voor honden ligt dat heel anders.
Druiven, rozijnen en krenten kunnen bij honden ernstige vergiftigingsverschijnselen veroorzaken en in ernstige gevallen leiden tot acuut nierfalen.
De gevoeligheid verschilt bovendien per hond. Daardoor bestaat er geen hoeveelheid waarvan je als hondeneigenaar simpelweg kunt aannemen dat deze veilig is.
Mogelijke verschijnselen na het eten van druiven of rozijnen zijn onder andere:
-
braken;
-
diarree;
-
sloomheid;
-
niet willen eten;
-
buikpijn;
-
afwijkend veel of weinig drinken en plassen;
-
en in ernstige gevallen nierproblemen.
Mijn hond heeft een druif gegeten. Wat nu?
Neem direct contact op met je dierenarts. Wacht niet eerst af of je hond klachten krijgt.
Vertel daarbij hoeveel druiven, rozijnen of krenten je denkt dat je hond heeft gegeten en wanneer dat ongeveer gebeurde. Let ook op producten waarin rozijnen of krenten verwerkt zitten, zoals krentenbrood, rozijnenbrood en bepaalde mueslirepen.
Voor ons is dit er eentje om de komende tijd extra scherp op te zijn. Charlie en Lewis zijn namelijk behoorlijk dol op zoet fruit zoals aarbeien en met een wijnreis door Italië op de planning zal Charlie straks dus vooral heel gezellig náást ons door de wijngaarden lopen. Druiven proeven laten we aan de mensen over.
3. Paddenstoelen: kijken mag, eten liever niet
Herfst en paddenstoelen horen bij elkaar. Helaas zijn niet alle paddenstoelen veilig voor honden.
Het lastige is dat er ontzettend veel verschillende soorten bestaan en dat het voor de gemiddelde wandelaar vrijwel onmogelijk is om tijdens een wandeling betrouwbaar vast te stellen welke soort een hond heeft gegeten.
Sommige paddenstoelen veroorzaken voornamelijk maag-darmklachten, terwijl giftige soorten veel ernstigere gevolgen kunnen hebben.
Mijn hond heeft een paddenstoel gegeten. Wat moet ik doen?
Zie je dat je hond een paddenstoel opeet? Neem contact op met je dierenarts.
Als dat veilig kan, maak dan een duidelijke foto van de paddenstoel en de plek waar deze groeide. Is er nog een vergelijkbare paddenstoel aanwezig, fotografeer dan ook de bovenkant, onderkant en steel.
Probeer niet zelf via Google vast te stellen dat een paddenstoel "waarschijnlijk wel veilig" is en vervolgens niets te doen. Bij twijfel is een dierenarts de betere zoekmachine.
4. Paardenkastanjes kunnen gevaarlijk zijn voor honden
Niet iedere kastanje is hetzelfde.
Tamme kastanjes zijn iets anders dan paardenkastanjes. Paardenkastanjes bevatten stoffen die schadelijk kunnen zijn voor honden wanneer ze ervan eten. Klachten kunnen onder andere bestaan uit braken, diarree, buikpijn en sloomheid.
Daarnaast kunnen hele kastanjes door hun formaat een verstopping veroorzaken wanneer een hond ze inslikt. Dat laatste geldt ook voor andere voorwerpen die honden tijdens een herfstwandeling interessant kunnen vinden, zoals grote stukken hout of dennenappels.Een kastanje die over het pad rolt kan voor sommige honden natuurlijk wel ogen als speelgoed.
Heeft je hond een paardenkastanje gegeten of ingeslikt? Neem dan contact op met je dierenarts.
5. Grasaren zijn in het vroege najaar nog niet direct verdwenen
Bij grasaren denken we vooral aan de zomer, maar aan het einde van de zomer en het begin van de herfst kunnen ze nog aanwezig zijn in bermen en droge grasvelden.
De scherpe zaden hebben kleine weerhaakjes en kunnen zich vastzetten tussen de tenen, in de oren, neus, ogen of huid van een hond. Door hun vorm kunnen ze steeds verder het lichaam in bewegen.
Controleer je hond na een wandeling door hoog of droog gras daarom even bij:
-
de tenen en voetzolen;
-
de oksels;
-
de oren;
-
de ogen;
-
en de vacht.
Zeker bij honden met een langere of dikke vacht is zo'n snelle check geen overbodige luxe.
6. Het wordt eerder donker: zorg dat je hond zichtbaar is
Het gevaar in de herfst komt natuurlijk niet alleen uit bomen vallen.
De dagen worden snel korter. Een wandeling die in augustus nog volledig bij daglicht plaatsvond, kan een paar weken later ineens eindigen in het donker.
Zorg daarom dat jij en je hond goed zichtbaar zijn voor fietsers, automobilisten en andere weggebruikers. Denk bijvoorbeeld aan verlichting of reflecterende accessoires en kies op donkere momenten waar mogelijk voor goed verlichte routes.
Een goede riem helpt daarnaast om je hond dichtbij te houden wanneer het zicht minder wordt.
Twijfel je welke soort riem het beste past bij jullie wandelingen? Lees dan ook De beste hondenriem kiezen: welke past bij jou en je hond?
Wat moet je doen als je hond buiten iets giftigs heeft gegeten?
Vermoed je dat je hond tijdens een wandeling iets giftigs heeft gegeten? Neem dan zo snel mogelijk contact op met je dierenarts. Bij sommige vergiftigingen kan snel handelen belangrijk zijn.
Probeer indien mogelijk te achterhalen:
-
wat je hond heeft gegeten;
-
hoeveel ongeveer;
-
wanneer dit gebeurde;
-
hoeveel je hond weegt;
-
en of je hond al symptomen vertoont.
Maak indien mogelijk een foto van hetgeen je hond heeft gegeten of neem, wanneer dat veilig kan, een voorbeeld mee.
Laat je hond nooit zelf braken met zout of andere huis-tuin-en-keukenmiddeltjes. Dat kan juist gevaarlijk zijn. Volg het advies van je dierenarts.
Iedere hond vraagt om een andere wandeling
Misschien is dat uiteindelijk wel de belangrijkste herfsttip: ken je hond.
Bij River hoeven we tijdens een wandeling niet continu te controleren wat er richting haar mond verdwijnt. Bij Charlie letten we juist extra op wanneer er ergens eten of fruit binnen bereik ligt. En met Skyler weet je dat zelfs een onschuldig hoopje eikels binnen drie seconden kan veranderen in een all-you-can-eat-buffet als niemand oplet.
Dat betekent gelukkig niet dat je het bos de komende maanden moet vermijden. Integendeel. De herfst is een heerlijk seizoen om samen veel buiten te zijn.
Benieuwd hoeveel beweging een hond eigenlijk nodig heeft? Lees dan ook Hoe vaak en hoe lang moet je een hond uitlaten?
Een beetje extra opletten op wat er tussen die prachtige herfstbladeren ligt, kan alleen een hoop ellende voorkomen.
Bronnen en verder lezen
Voor de gezondheids- en veiligheidsinformatie in dit artikel hebben we gebruikgemaakt van betrouwbare veterinaire bronnen. Wil je meer lezen of twijfel je over iets dat je hond heeft gegeten? Raadpleeg dan altijd je eigen dierenarts.
Let op: dit artikel is bedoeld als algemene informatie en vervangt geen veterinair advies. Heeft je hond mogelijk iets giftigs gegeten of vertoont hij klachten? Neem contact op met je dierenarts.
Over de auteur
Elroy Bosman is mede-oprichter van Punq en baasje van Eurasier River en Charlie. Samen met de rest van de Punq-familie ontwikkelt hij hondenaccessoires vanuit één vrij simpele overtuiging: producten voor honden mogen praktisch zijn zonder eruit te zien alsof ze uit het onderste schap van de dierenwinkel komen.
Veel van wat je op de Punq-blog leest ontstaat gewoon tijdens het dagelijks leven met onze eigen honden. Inclusief modder, hondenhaar en honden die soms andere ideeën hebben over wat wel en niet eetbaar is.
0 reacties